На Беларусі ганчарства вядома яшчэ з часоў неаліту і першыя вырабы
былі створаны ўручную, без наступнай тэрмічнай апрацоўкі. Як самастойнае
рамяство ганчарства існуе на беларускіх землях пачынаючы з Х стагоддзя, калі
з’явіліся першыя ганчарныя кругі.
У кожнай вобласці развівалася некалькі цэнтраў ганчарства. Практычна
на кожным базары можна было пабачыць аднаго-двух ганчароў са сваім
таварам. Аднак, пры ўсёй сваёй разнастайнасці вырабы беларускіх майстроў
захоўвалі агульныя мастацкія асаблівасці, што надае ім характэрны
нацыянальны каларыт. На тэрыторыі нашай краіны вылучаюцца два рэгіёны:
паўднёвы і паўночны.
У адпаведнасці з рознымі тэхналогіямі вырабу керамікі навукоўцы
вылучаюць яе розныя віды. На нашай выстаўцы наведвальнікі змогуць
пабачыць рабую, паліваную і чорназадымленую кераміку.
Рабая кераміка вырабляецца шляхам гартавання: распалены да чырвані
выраб вымаецца з печы і апускаецца ў карыта з закваскай (абварай). Такім
чынам, выраб умацоўваўся і светлае пакрыццё ўпрыгожвалася чорна-
карычневымі плямамі.
Пры вырабе чорназадымленай керамікі ўваход у распаленую печ
зачыняецца. Пры гарэнні без доступа кіслароду ў печы ўзнікае хімічная
рэакцыя, і выраб набывае чорны або сінявата-чорны колер.
Большасць вырабаў на выстаўцы — гэта паліваная або глазураваная
кераміка. Каб абараніць выраб ад пранікнення вільгаці і ўздзеяння шкодных
рэчываў, ганчары сталі пакрываць іх пластом шкла. Пад глазурай фарбы і ўзоры
станавіліся больш сакавітымі і яркімі.
Акрамя посуду на выстаўцы прадстаўлены стылізаваныя гліняныя цацкі,
г.зн. у іх захаваны толькі дробныя дэталі, якія адлюстроўваюць найбольш
выразны бок вобразу, яго характар. У большасці выпадкаў цацкі беларускіх
майстроў — гэта свістулькі ў выглядзе каня, птушкі, барана, вершніка,
мядзведзя, лялькі. Многія з народных цацак прысвечаны каляндарным
народным святам — Калядам, Гуканню вясны і інш.
